تبلیغات


چند پرسش فلسفي در باب فضاهاي مجازي- بخش دوم


احمد راسخي لنگرودي - بخش دوم

 


ولعي كه جوان امروز در غوطه‌ور شدن در فضاهاي مجازي از خود نشان مي‌دهد، بيانگر همين معناست. چنين فرد تكنيك‌زده‌اي بنابر نظر مك لوهان دچار «توهم نارسيسي» است. آري فرد تكنيك‌زده متوهم به توهم نارسيسي است. اسطوره يوناني نارسيس، مستقيما با انساني ارتباط دارد كه امروزه در برابر وسايل ارتباطي قرار دارد. «نارسيس به معناي توهم‌زدگي، نام جواني است كه تصوير خودش را در آب مي‌بيند و آن را به جاي فرد ديگري مي‌گيرد. گسترش و تداوم وجودي نارسيس كه در آب منعكس شده است تا آنجا بر ادراك او اثر مي‌گذارد كه نارسيس بنده و شيفته تصويرش در آب مي‌شود»1 و در يك حركت هيجاني درون آب مي‌افتد و غرق مي‌شود. آري، انسان شبكه‌زدة امروز قرباني يك توهم است؛ آنهم توهم نارسيسي و خود نمي‌داند. 

سطح خواندني‌ها در فضاهاي مجازي
واقعيت اين است كه اين شبكه‌ها اگرچه در ظاهر راه به حوزه ارتباط و آگاهي و به اشتراك گذاشتن افكار و علاقه‌مندي‌هاي انسان گشوده‌اند، اما در باطن و برخلاف انتظار، غالباً نحوه استفاده از آنها به گونه‌اي است كه به علت جذابيت‌هاي زياد و كشش‌هاي همه‌جانبه، كار شگرفي در جهت افزايش فكر و آگاهي انسان نمي‌كنند. معرفتي درخور انتظار آدمي نمي‌افزايند؛ به‌ويژه آنكه در امر آگاهي و فراگيري، انسان را به‌تدريج موجودي قانع و بي‌توقع بار مي‌آورند؛ اطلاعاتي سطحي و عاري از تحليل، دانشي حداقلي و فاقد عمق و در پاره‌اي هجو فراروي مخاطبان قرار مي‌دهند؛ .......



منبع این نوشته : منبع